ziek

Voor de zoveelste keer dit jaar, heb ik een paar dagen ziek op bed gelegen. Ik zal de details niet onthullen maar het fysieke ongemak noopte me toch, op zijn zachts gezegd, om mijn planning aan te passen. Na een eerste dag  koortsig op bed, begint de onrust van de gemiste training te knagen. Ik open mijn online trainingsagenda en mijn outlook en begin naarstig te zoeken hoe ik de agenda zo kan omgooien dat ik de gemiste training, en de waarschijnlijk de te missen trainingen in de komende dagen, toch nog kan inhalen. Waar kan ik een uurtje eerder op staan, kan ik twee trainingen op 1 dag inplannen, moet ik misschien ergens een afspraak afzeggen en vervangen door een training? Few...vermoeiend en stressvol, dat kan ik vertellen. Als het om 1 dag gaat, krijg ik de agenda's zeker nog wel recht getrokken maar als ik langer dan 2 dagen onder de wol lig, wordt het moeilijk. Vraag is: is dit erg?

Hoewel de instelling nobel is en waarschijnlijk getuigt van de nodige gedrevenheid, rijst de vraag of dit nodig dan wel verstandig is. Enerzijds is de vraag of je al die stress wel op je af moet roepen en anderzijds is het vraag of je de tijd na je ziekte niet juist nodig hebt om te herstellen. Is het niet beter om te accepteren dat je ziek bent en rustig te aanvaarden dan je daardoor een paar trainingen mist?

Toen ik laatste ziek was, heb ik weer als een gek de agenda omgegooid en alles herpland maar had ik niet beter alles gelaten zoals het was en rustig gewacht tot ik weer genezen was? Achteraf gezien denk ik wel. Ik denk dat het belangrijk is om de rust te nemen om te genezen. Ziek zijn wordt al te vaak onderschat en zeker bij zo'n intense trainingen als triathlon is dat net verstandig. Een belangrijke indicator om te kijken of je al voldoende hersteld bent, is je hartslag. Als die tijdens trainingen weer normaal reageert, dan zit je waarschijnlijk goed. Natuurlijk moet je andere indicatoren ook serieus nemen, maar de hartslag blijft nu eenmaal een goede indicator voor je algemene gesteldheid.