Vannacht weer voor de eerste keer in ons eigen bedje geslapen. Hoewel dat deugd doet was ik door de jetlag vanmorgen nog redelijk vermoeid. Een tijdverschil van 5 uur verwerken duurt toch een paar dagen. Toch maar meteen uit bed gestapt en niet flauw doen.
Trainen is er vandaag nog niet van gekomen. Hoewel mijn schuldgevoel me natuurlijk parten speelt, troost ik me met de gedachte dat mijn coach ook nog geen trainingsschema heeft geüpload en dus een rustdag had ingecalculeerd.
Het zijn eigenlijk vervelende dingen die rustdagen, zowel de geplande als de niet geplande. De niet-geplande probeer je zo veel mogelijk te vermijden en zijn over het algemeen het gevolg van buiten-jezelf-liggende factoren als je tenminste over een flinke portie motivatie beschikt. Een reden kan zijn dat je onverwacht langer moet werken of loopt bijvoorbeeld een bezoek bij familie wat langer uit dan gepland. En zelfs in die gevallen probeer je er zoveel mogelijk nog een mouw aan te passen door 's avonds laat toch nog maar een uurtje op de rollen te springen.
Geplande rustdagen zijn vaak het vervelendst. Je zit net in een lekkere trainingsrush, je voelt je steeds sterker worden en je hebt je tijd steeds goed kunnen indelen. Kortom sport brengt op zo'n moment heel veel voldoening en dan moet ineens op je luie achterwerk gaan zitten. En hoewel elke sporter weet dat je rustdagen hoogst noodzakelijk zijn, voelt het niet altijd even lekker.
Een dag als vandaag valt duidelijk in de eerste categorie: ongeplande rustdag hoewel de eerlijkheid gebiedt te zeggen dat het me een beetje aan motivatie ontbreekt om vanavond om half elf nog op de rollen te springen. Rust zacht!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten